POLIXAR 10  

NA WYSOKI CHOLESTEROL

Preparat przeznaczony dla osób pragnących zmniejszyć ryzyko podwyższenia  poziomu cholesterolu we krwi.

POLIXAR 5 oraz POLIXAR 10 to preparaty wytwarzany na bazie wyciągu z otrębów ryżowych, zawierające alifatyczne długołańcuchowe alkohole tzw. policosanole. Substancje te wspomagają utrzymanie prawidłowego poziomu cholesterolu we krwi, ułatwiają zachowanie właściwej proporcji obu frakcji cholesterolu – LDL do HDL.

Polixar wskazany jest jako uzupełnienie codziennej diety dla osób z podniesionym poziomem cholesterolu. W celu osiągnięcia lepszych rezultatów, wskazana jest dieta niskotłuszczowa oraz wzmożona aktywność fizyczna.

Skład:

Sposób użycia:

1-2 tabletki dziennie po kolacji. Spożycie większej dawki, niż zalecana, nie zwiększy dodatkowo efektu działania preparatu. Nie przekraczać zalecanej porcji dziennej.

W trakcie stosowania preparatu Polixar  zaleca się przeprowadzenie kontrolnego badania poziomu cholesterolu we krwi.

Suplement diety nie może być stosowany jako substytut zróżnicowanej diety.

Uwaga: Przyjmowanie preparatu Polixar 5 przez kobiety ciężarne, karmiące piersią, dzieci poniżej 5 roku życia oraz osoby zażywające leki obniżające poziom cholesterolu, powinno być skonsultowane z lekarzem.

Preparat przechowywać w suchym miejscu, niedostępnym dla małych dzieci.

Zawartość opakowania: 30 lub 60 tabletek.

ZALETY

1. Udowodniona skuteczność i bezpieczeństwo stosowania potwierdzone w ponad 12 badaniach klinicznych.

Przy zastosowaniu polikozanolu uzyskiwana poprawa stężeń lipidów jest korzystniejsza od obserwowanej przy stosowaniu statyn. Badania porównawcze wykazały, że 10 mg polikozanolu ma równą skuteczność, jak 20 mg lowastatyny, 10 mg prawastatyny lub 10 mg simwastatyny. Statyny mają dobrze znane działania niepożądane, które nie występują w przypadku polikozanolu. Można go bezpiecznie stosować u pacjentów z cukrzycą, osób w wieku podeszłym oraz pacjentów z upośledzeniem czynności wątroby albo ciężkim uszkodzeniem wątroby, bez obawy o działania niepożądane.

2. Wyraźny efekt działania po krótkim czasie stosowania.

Polikozanol powoduje zmniejszenie stężenia cholesterolu w okresie pierwszych 6-8 tygodni stosowania. Połączenie zmniejszenia stężenia cholesterolu LDL oraz zwiększenia stężenia cholesterolu HDL powoduje znaczną poprawę wskaźnika LDL do HDL.

3. Brak niekorzystnych interakcji z lekami.

Nie wykazano żadnych niekorzystnych interakcji z lekami. W trakcie badań klinicznych, polikozanol podawano jednocześnie z antagonistami wapnia, inhibitorami konwertazy angiotensyny, beta-adrenolitykami, meprobamatem, lekami moczopędnymi, lekami rozszerzającymi naczynia z grupy azotanów, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, anksjolitykami, lekami przeciwdepresyjnymi, neuroleptykami, doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, digoksyną, hormonami tarczycy, lekami przeciwwrzodowymi i innymi lekami. W badaniach tych nie zaobserwowano objawów klinicznie istotnych, niekorzystnych interakcji z tymi lekami. Wykluczono interakcje pomiędzy polikozanolem i heparyną lub warfaryną.

4. Wygodny sposób użycia.

Tylko raz dziennie
1-2 tabletki po kolacji
(w nocy zwiększa się biosynteza cholesterolu)

5. Niski koszt.

6. Polikozanol można stosować jako środek przeciwpłytkowy zamiast kwasu acetylosalicylowego.

Badania kliniczne wykazały, że polikozanol znamiennie zmniejsza agregację płytek, bez wpływu na parametry układu krzepnięcia. W szczególności, polikozanol zmniejsza stężenie tromboksanu A2, substancji nasilającej agregację płytek w surowicy krwi oraz zwiększa stężenie prostacykliny hamującej agregację płytek. Działanie polikozanolu na agregację płytek jest korzystniejsze w porównaniu do działania kwasu acetylosalicylowego w małych dawkach.

7. Brak działań niepożądanych typowych dla leków syntetycznych.

Polikozanol nie wykazuje działań niepożądanych charakterystycznych dla statyn. Polikozanol można bezpiecznie stosować u pacjentów z cukrzycą, osób w wieku podeszłym oraz pacjentów z upośledzeniem czynności wątroby albo ciężkim uszkodzeniem wątroby, bez obawy o działania niepożądane.

8. Przeciwwskazania.

Ciąża
Wprawdzie polikozanol nie miał działania teratogennego u szczurów lub królików ani nie miał wpływu na ich płodność lub rozmnażanie się, jednak nie wolno stosować tego leku u kobiet w ciąży. Przyczyna tego ograniczenia jest następująca: cholesterol i związane z nim produkty metabolizmu są potrzebne do odpowiedniego rozwoju płodu. Ze względu na to, że hipercholesterolemia i miażdżyca są chorobami przewlekłymi, nie można uznać przerwania terapii zmniejszającej stężenia lipidów na okres 9 miesięcy za dodatkowy czynnik ryzyka rozwoju choroby wieńcowej.

Laktacja
Nie wiadomo, czy polikozanol lub czynne metabolity substancji czynnych są wydzielane z mlekiem kobiecym w okresie laktacji. Z tego powodu należy przerwać terapię w okresie laktacji.

Stosowanie u dzieci
Nie określono dokładnie skuteczności i bezpieczeństwa stosowania leku u dzieci. Aktualnie nie zaleca się leczenia dzieci z zastosowaniem polikozanolu.

FAKTY

• Podwyższony poziom cholesterolu uważany jest  za jeden z najważniejszych czynników ryzyka miażdżycy, choroby wieńcowej, nadciśnienia tętniczego, zawału serca i udaru mózgu.
• Szacuje się, że u prawie 9 milionów mieszkańców Polski występują nieprawidłowo duże stężenia cholesterolu we krwi.
• W wieku powyżej 55 lat stężenia cholesterolu we krwi u kobiet są większe od stężeń cholesterolu we krwi u mężczyzn.
• Na podstawie licznych badań ustalono, że pożądany poziom cholesterolu wynosi poniżej 200 mg/dl. Warto zwrócić uwagę, że zależność śmiertelności od poziomu cholesterolu szybko rośnie w miarę wzrostu jego poziomu, szczególnie powyżej 250 mg/dl.

CHOLESTEROL A MIAŻDŻYCA

JAK CHOLESTEROL WYWOŁUJE MIAŻDŻYCĘ?

Miażdżyca związana jest z odkładaniem się w ścianach tętnic cholesterolu krążącego we krwi. Odłożony cholesterol przyczynia się do zgrubienia i przez to zwężenia tętnic. Przepływ krwi przez zawężoną tętnicę jest rzecz jasna utrudniony, a narządy zaopatrywane w krew przez zwężoną tętnicę są niedokrwione. Jeżeli tętnica ulegnie bardzo znacznemu zwężeniu i powstanie w niej skrzep krwi, to może nastąpić martwica części niedokrwionego narządu. Tak właśnie powstaje zawał serca. Odkładanie się cholesterolu w ścianach tętnic jest tym większe, im wyższe jest stężenie cholesterolu w surowicy krwi.

CHOLESTEROL LDL („ZŁY”), HDL („DOBRY”).

Należy wyjaśnić, że cholesterol krążący we krwi występuje w kilku frakcjach o zróżnicowanych właściwościach pod względem wywoływania miażdżycy. Najbardziej szkodliwy jest cholesterol, który krąży w lipoproteinach oznaczony symbolem LDL. Jest to tzw. „zły cholesterol”. Ta frakcja przenika do ściany tętnicy ze szczególną łatwością i bardzo łatwo ulega utlenieniu. Dlatego najbardziej zagrożeni są ludzie z podwyższonymi poziomami cholesterolu LDL. Warto podkreślić, że wysokie poziomy cholesterolu we krwi są najczęściej spowodowane wysokim stężeniem „złego cholesterolu”.
Istniej we krwi także „dobry cholesterol” czyli zawarty w lipoproteinach oznaczony symbolem HDL. Lipoproteiny te są ważnym czynnikiem chroniącym tętnice przed rozwojem miażdżycy, transportują bowiem cholesterol ze ściany tętnicy do wątroby, gdzie ulega on przeróbce na kwasy żółciowe. Dlatego ludzie, mający niskie poziomy cholesterolu HDL, częściej chorują na zawał serca. Poziomy cholesterolu HDL poniżej 35mg/dl uznaje się za niskie.

ZALECENIA DOTYCZĄCE  STĘŻENIA  CHOLESTEROLU

OCENA STĘŻEŃ CHOLESTEROLU I TRÓJGLICERYDÓW W SUROWICY KRWI

Procentowy udział stężenia cholesterolu HDL w cholesterolu całkowitym powinien wynosić od 20 do 60 %.